انسفصلطبیعتطبیعتشکرحدیث پیامبر

چگونگی مقابله با پرخاشگری

برای مقابله با پرخاش‌گری چه می‌توان کرد ؟

* به سرعت پاسخ دهید.
 سعی کنید وقتی کودک‌تان پرخاشگری می‌کند سریعاً پاسخ دهید، تا همان لحظه بداند که کار نادرستی انجام داده است. وی را به مدت کوتاهی از وضعیت پرخاشگری خارج کنید – برای یک کودک مهدکودکی 5 دقیقه کافی‌ست تا در رفتارش بازنگری کند. همچنین می‌توانید در واکنش به پرخاشگری او مجوز کاری را از او بگیرید: مثلاً 15 دقیقه کمتر تماشای تلویزیون یا پول‌توجیبی کمتر. بهتر است که این کار را هر دفعه انجام دهید، تا کودک شما به طور کامل بداند که این کاهش‌ها به رفتار او بستگی دارد.

 

به برنامه وفادار باشید.
تا جای ممکن، به طریقی یکسان به پرخاشگری‌های او پاسخ دهید. پاسخ کسل‌کننده و قابل پیش‌بینی شما (خیلی خب، باز هم دوستت‌رو زدی، دوباره جریمه می‌شی) الگویی پدید خواهد آورد که کودک شما آنرا تشخیص داده و انتظارش را خواهد داشت. در نهایت، پیش از اینکه مرتکب عملی اشتباه شود پیامدهای آن را پیش‌بینی خواهد کرد.


* مثال بیاورید
مهم نیست که چقدر از دست او عصبانی باشید، سعی کنید از داد زدن، برخورد فیزیکی، و بَد نامیدن وی خودداری کنید. این کار به جای اینکه رفتار وی را تغییر دهد، به وی می‌آموزد که پرخاشگری کلامی و فیزیکی راهی برای برخورد در زمان عصبانیت است. در مقابل، با کنترل خشم خود و برخورد خونسردانه در مواقعی که پایش را از خط بیرون می‌گذارد، به وی مثالی خوب از نحوه‌ی برخورد ارائه دهید.

 

 * اولین قدم در کنترل رفتارش
 حتی اگر در ملاعام کاری کند که شما را آزار دهد، به برنامه ی جریمه‌ی خود وفادار بمانید. اغلب بزرگترها وضعیت شما را درک می‌کنند، در نهایت، همه‌ چنین وضعیتی را تجربه کرده‌ایم. اگر مردم به شما خیره شدند، سخنی کنایه‌آمیز بگویید چون «چه سن دوست‌داشتنی‌ای!!» و بعد آنطور که خود تشخیص می‌دهید وضعیت را اداره کنید.

حال زمان خوبی‌ست برای اینکه به وی بیاموزید از شرایط و افرادی که موجب بروز پرخاش‌گری می‌شوند اجتناب کند، تا زمانی که راهی بهتر از مشت و لگدپرانی برای اداره‌ی مسئله بیابد. می‌توانید به وی کمک کنید که با خواندن کتاب‌هایی در این زمینه (با هم) خشم خود را کنترل کند.

علل پرخاشگری کودک, پرخاشگری و درمان آن

هنگامی که کودک عصبانیت و خشم خود را کنترل می کند او را تشویق کنید

 

* حس مسئولیت را تقویت نمایید.
اگر پرخاشگری کودک شما به دارایی‌های کس دیگری صدمه وارد سازد یا خرابی به بار آورد، باید خودش آن را درست کند. او می‌تواند یک اسباب‌بازی شکسته را با چسب بچسباند، یا اشیایی را که در زمان عصبانیت پرت کرده است جمع کند. حتی ممکن است لازم باشد که از پول‌توجیبی خود برای جایگزینی یا تعمیر شیئ مورد نظر استفاده کند. این کار را به عنوان یک تنبیه بروز ندهید، بلکه آنرا نتیجه ای طبیعی از عملی پرخاشگرانه بدانید ، کاری که هرکسی که چیزی را شکسته باشد باید انجام دهد.

همچنین مطمئن شوید که کودک‌تان وقتی پایش را از حدود فراتر می‌گذارد حتما عذرخواهی کند ، حتی اگر مجبور باشید خودتان وی را نزد فرد آسیب‌دیده ببرید و تا زمانی که عذرخواهی کند صبر کنید. عذرخواهی وی ممکن است در وهله‌ی اول ریاکارانه به نظر آید ولی درس مورد نظر را در نهایت خواهد آموخت.

 

* وقت تماشای تلوزیون را کاهش دهید.
کارتون‌ها و دیگر برنامه‌های به ظاهر معصومانه‌ی کودکان گاه سرشارند از داد و فریاد، تهدیدها، هل دادن‌ها، یا برخورد‌های فیزیکی. پس سعی کنید به برنامه‌هایی که تماشا می‌کند نظارت داشته باشید ، مخصوصاً اگر پرخاشگر شده باشد. اگر در یک برنامه اتفاقی می‌افتد که شما نمی‌پسندید، در موردش با او حرف بزنید: «دیدی چطور پسره اون یکی رو هل داد تا چیزی رو که می‌خواست بگیره ؟ این اصلا کار خوبی نیست، هست ؟» ( آکادمی پزشکان اطفال آمریکا پیشنهاد می‌کند که بچه‌ها در این سن حداکثر یک یا دو ساعت برنامه‌ی خوب تلوزیونی را بینند).

 درمان پرخاشگری در کودکان,پیشگیری از پرخاشگری در کودکان

 حل پرخاشگری در کودک کاری پیچیده است و به صبر و حوصله‌ی نیاز دارد‎

 

* به رفتار خوب جایزه دهید.
به جای اینکه تنها وقتی که وی کار بدی می‌کند به وی توجه نشان دهید، سعی کنید وقتی کار خوبی می‌کند هم او را تشویق کنید. مثلاً: وقتی از او می‌خواهند نوبت بازی را به دیگری بدهد، به جای اینکه موس را از جایش بکند جای خود را به کودک دیگری که منتظر است می دهد، بگویید که چقدر به او افتخار می‌کنید. به او نشان دهید که کنترل نفس و حل دعوا  رضایت‌بخش‌تر از برخورد فیزیکی با دیگر کودکان است و نتایج بهتری در پی دارد. تقویمی روی در یخچال یا در اتاق خوابش بگذارید، و به وقتهایی که می‌تواند عصبانیت و خشم خود را کنترل کند، به وی با چسب‌های رنگی جایزه دهید. وقتی تعداد خاصی از این چسب‌ها را دریافت کرد، یک جایزه‌ی کوچک به وی دهید – مثل رفتن به شهر بازی، یا یک اسباب بازی جدید.

* از کمک گرفتن نترسید
برخی کودکان در مقایسه با دیگران مشکل پرخاشگری بیشتری دارند. اگر رفتار کودک مهد کودکی شما مداوم و شدید است، در کارهای مدرسه و دیگر فعالیت‌های گروهی مزاحمت ایجاد می‌کند، یا به حمله‌های فیزیکی به کودکان یا بزرگسالان دیگر می‌پردازد، با دکتر او مشورت کنید. به کمک هم می‌توانید به ریشه‌ی مشکل پی ببرید و تصمیم بگیرید که آیا مراجعه به یک روان‌شناس یا روان‌پزشک لازم است یا نه. برخی اوقات یک مشکل یادگیری تشخیص داده نشده یا اختلال رفتاری پشت این عصبانیت و خشم قرار دارد؛ برخی اوقات هم مشکل به خانواده یا مسائل عاطفی بازمی‌گردد. منبع مشکل هرچه باشد، مشاور می‌تواند به کودک شما در مدیرت احساساتی که به پرخاشگری می‌انجامد کمک کند، و به او یاد دهد که چگونه آن احساسات را در آینده کنترل نماید.

حل مشکل پرخاشگری در کودک کاری پیچیده است و به صبر و حوصله‌ی زیاد نیاز دارد. ولی با کمک گرفتن می‌توانید به نحو بهتری به هدایت عاطفی موردنیاز کودک بپردازید تا رفتار ناشایست خود را پشت سر بگذارد.

تبریک عید مبعث

سال نو مبارک

 

کارگاه رنگ آمیزی تخم مرغ سفالی درکنار مادران

جشن نماز

جشن نمازبر فرشته کوچولوهامون مبارک

شادی وهیجان عزیزانم درحیاط

بازی دریا ساحل

نوگلاتم درحال بازی آب ازکجامی آید؟

کودکان دروغ میگویند یا دردنیای تخیلی خودشان زندگی میکنند؟

دروغ یا تخیل؟

دروغگویی یعنی بیان مطلب و سخن به گونه ای که مطابق با واقعیت و حقیقت نباشد، واقعیت تحریف شود و موضوع به شیوه ی کاملا غیر صادقانه بیان گردد.

تحقیقات جالبی در مورد دروغگویی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و هاروارد صورت گرفته ، طبق نتیجه ی این تحقیقات دروغگویی قدرت تخیل را افزایش داده و به خلاقیت انسان ها رونق می بخشد.

پژوهش های دیگری نیز نشان می دهد افراد خلاق بیشتر دروغ میگویند و ایده های بهتری برای توجیه خلاف کاری خود پیدا می کنند.

اما نکته ی حائز اهمیت این است که معمولاً کودکان تا حدود 6 سالگی درک انتزاعی ندارند و فقط 18% از کودکان 6 ساله تفاوت داستان های واقعی و تخیلی را درک می کنند، تا 9 سالگی درک دیو و پری وجود ندارد و تازه از حدود 10 سالگی بین دروغ و راست فرق می گذارند و از 12 سالگی می فهمند که اگر حقیقت را نگویند نمی توانند اعتماد مردم را جلب کنند.

(خصوصاً کودکان از حدود 4 سالگی به این باور می رسند که هر رفتاری که باعث خشنودی والدین باشد مناسب و هر رفتاری که والدین را عصبانی کند بد می باشد پس دروغ گفتن شدت می گیرد)

توجه به این نکته بسیار مهم است که واقعیت و تخیل در کودکان تا حدود 6 سالگی در هم تنیده شده است و این کودکان هر چه به ذهنشان می رسد بیان می کنند. ( به این نوع دروغ گفتن دروغ سفید و سیاه می گویند یعنی دروغ اغراق آمیز و غیر واقعی)

اما این دروغ چگونه شکل می گیرد؟

کودکان معمولاً فیلم و کارتون زیاد می بینند ، بازی های زیادی می کنند ، بیرون از محیط خانه به افراد و محیط خیلی توجه می کنند ، پس آنها در ذهن خود دنیای تخیلی ایجاد می کنند ، خودشان را جای شخصیت اصلی فیلم می گذارند ، به جای مادر و پدر رفتار هایی همراه با گفتار انجام می دهند یا مثلا می گویند من فیلم خریدم یعنی چیزی را که می خواهند در قالب های دیگری بیان می کنند.دلایل دروغگویی کودکان بسیار متنوع می باشد طبق تحقیقاتی که در فرانسه صورت گرفته است دلایل دروغ به این صورت طبقه بندی می شود:

71% در اثر ترس از والدین

17% به علت غرور و خودخواهی

3% به علت آزار گری و شیطنت

2% به علت نوع دوستی

آموزش چرخه آب درطبیعت

پیداکردن شکل درزمینه

والدین عزیز با استفاده از این قبیل اشکال که کودک بتواند تصاویر کوچک را در تصویر بزرگتر پیداکند دقت وتوجه اورابالا ببرید